دْرێگتا منی کئوما منی هبر گۆش بداشتێن
په سازگر و وشآوازانی سالارا. «گیتّیتئے» تَرزئے سرا. اَساپئے زَبور.
1هُدایا په شادهی بنازێنێت که مئے زۆر و واک اِنت،
په آکوبئے هُدایا شادمانیئے کوکّارا بُرز کنێت.
2ساز و تَمبورگا بُنگێج کنێت،
وشتئوارێن چنگ و سُرۆدان.
3ماهئے نۆکا، گوَرانڈئے کانٹئے تئوارا بُرز کنێت،
ماهئے چاردها، مئے پاکێن اییدا.
4اے په اِسراییلا هُکمے،
رهبندے چه آکوبئے هُدائے نێمگا.
5وهدے مِسرئے هلاپا در آتک
کانونے په ایسُّپا اِشتی.
من اِشکت، ناآشناێن زبانێا گوَشت:
6«بارُن چه آییئے کۆپگا دور کرت و
دست چه گرانێن سَپتا آزات کرتنت.»
7تئو سکّیانی ساهتان پریات کرت و من ترا رَکّێنت،
من گْرندان اَندێم اتان و ترا پَسّئو دات،
مِریبائے آپانی کرّا ترا چکّاستُن. اۆشت...
8او منی کئوم! بِشکن که ترا ڈاهَ دئیان،
او اِسراییل! دْرێگتا تئو منی هبر گۆش بداشتێن.
9شمئے نیاما درامدێن هُداے مبات و
بیگانگێن هُداێئے دێما سرا جَهل مکنێت.
10من هُداوند آن، تئیی هُدا
که ترا چه مِسرا در کرت و آورت.
وتی دپا سَرجما پَچ کن،
که من پُرّیَ کنان.
11«بله کئوما منی هبر گۆش نداشت و
اِسراییل منی پرمانبَردار نبوت.
12گڑا من آ یله داتنت که وتی سِنگێن دلانی رَندگیریا بکننت،
وتی جندئے راه و هئیالانی.
13دْرێگتا منی کئوما منی هبر گۆش بداشتێن و
اِسراییل، منی راها بشُتێن.
14آ وهدا من دمانا آیانی دژمن پرۆش داتگاتنت و
منی دست آیانی دژمنانی هلاپا چست بوتگاَت.
15هما که چه هُداوندا نپرتَ کننت، دوتل و سرجهل بوتگاتنت،
تان اَبد اَنچش بوتگاَت.
16بله ترا گهترێن گندمئے وراکُن داتگاَت و
ترا چه تلارا در کرتگێن بێنَگا سێرُن کرتگاَت.»