هُدا! وشّان بئے
په سازگر و وشآوازانی سالارا، «سوسنانی» تَرزئے سرا. گواهیے. اَساپئے زَبور.
1او اِسراییلئے شپانک! گۆش دار،
تئو که شپانکێئے پئیما ایسُّپئے رمگئے رهشۆن ائے.
او هُدا! تئو که کَرّوبیانی نیاما بادشاهی تهتا نِشتگئے،
وتی نورا تالان کن.
2اِپراییم، بِنیامین و مَنَسّیئے دێما،
وتی واک و تاگتا بُرز کن و
په مئے رَکّێنگا بیا.
3او هُدا! گۆن ما وشّان بئے
وتی دێما گۆن ما رُژنا کن
که ما برَکّێن.
4او هُداوند! لشکرانی هُدا! تان کدێن
هِژمئے آسا وتی کئومئے دْوایانی سرا گوارانَ بئے؟
5تئو آیانا اَرسئے نگن و
اَرسانی سررێچێن جام وارێنت.
6تئو مارا همساهگانی دێما بنّام کرتگ و
دژمن مارا کَلاگَ بندنت.
7او لشکرانی هُدا! گۆن ما وشّان بئے
وتی دێما گۆن ما رُژنا کن
که ما برَکّێن.
8تئو انگورئے درچکے چه مِسرا گوَتک،
تئو کئوم ڈنّا در کرتنت و اے درچک کِشت.
9تئو زمین په آییا پْراه کرت،
گڑا ریشّگی جت و زمینی پُرّ کرت.
10آییئے ساهگا کۆه پۆشِتنت و
آییئے شاهَڑان رُستگێن گَزّ.
11شاهڑی تان میانزِرا و
ٹالی تان پَراتئے کئورا سر بوتنت.
12گڑا تئو چیا آییئے پَلّ پرۆشت و دئور دات
که هَمُک رهگْوَز آییئے بَران بچِنت؟
13جنگلی هوکّ آییا اێرَ برَنت و
دشتئے جانوَریَ ورنت و سێرَ کننت.
14او لشکرانی هُدا! مئے گوَرا پِر ترّ،
چه آسمانا دلگۆش کن و بچار،
اے انگورئے دلگۆشا بدار،
15همے انگورئے که تئیی راستێن دستا کِشت،
همے چُکّئے که تئو په وت رۆدێنت و زۆرمند کرت.
16دژمنان انگور گُڈِّت و آسا دئور دات،
اے گۆن تئیی هکّلێا گار و گُمسار باتنت.
17تئیی دست هما مردئے سرا بات که تئیی راستێن نێمگا اِنت،
هما انسانئے چُکّئے سرا که تئو په وت رۆدێنت و زۆرمند کرت.
18گڑا ما وتی دێما چه تئو نترّێنێن،
مارا زِند ببَکش که تئیی ناما بگرێن.
19او هُداوند، لشکرانی هُدا! گۆن ما وشّان بئے،
وتی دێما گۆن ما رُژنا کن
که ما برَکّێن.