دگه مُنڈێئے دْرهبکشی
(مَتّا 12:9–14؛ لوکا 6:6–11)
1دگه رَندے، ایسّا کَنیسَها شت. اۆدا مردے هستاَت که دستی هُشک و مُنڈ اَت. 2نِشتگێن مردم ایسّائے اِنتزار و وَدارا اتنت که «اگن اے مردئے دستا شَمبِهئے رۆچا دْراه بکنت، گڑا ما آییئے سرا شَبَّتئے رۆچا کار کنگئے بُهتاما جتَ کنێن.» 3ایسّایا گۆن مُنڈێن مردا گوَشت: «بیا دێما بۆشت.» 4رَندا گۆن آ نِشتگێن مردمان گوَشتی: «شَبَّتئے رۆچا، نێکی کنگ رئوا اِنت یا بدی؟ انسانئے زِندئے رَکّێنگ یا کُشگ و گار کنگ؟» آ بێتئوار بوتنت. 5ایسّایا په زَهر چارتنت، چیا که چه آیانی سِنگدلیا سکّ پَدَرْد بوت. گۆن آ مردا گوَشتی: «دستا شهار دئے!» آییا دست شهار دات و دستی وشّ و دْراه بوت. 6گڑا پَریسی ڈنّا شتنت و په ایسّائے کۆشارێنگا گۆن هیرودیان شئور و سَلاهِش بُنگێج کرت.
بازێن مردمے ایسّائے رَندا راهَ گیپت
(لوکا 6:17–19)
7ایسّا چه مردمان دور، گۆن وتی مریدان گوَرمئے لَمبا شت. بازێن جَلیلی مردمے آییئے پدا رئوان بوت. 8چه یَهودیَه، اورْشَلیم، اِدومیَه و اُرْدُنئے کئورئے آ دستا هم بازێن مردمے مُچّ بوت، سور و سئیدونئے چپّ و چاگردئے نندۆک هم آتکنت. چیا که آیان ایسّائے مۆجزهانی بارئوا اِشکتگاَت. 9ایسّایا گۆن مریدان گوَشت، بۆجیگے په آییا تئیار بکننت تانکه چه بازێن مردمانی مُچّیئے اَنگِرّ و آشۆپا دور ببیت. 10آییا بازێن مردمے وشّ و دْراه کرتگاَت، پمێشکا نادْراهێن مردم په آییئے دست پِر کنگا، تێلانک دئیان، دێما کِنزان اتنت. 11همایان که جِنّ پِر اَت، وهدے ایسّااِش دیست آییئے پادان کپتنت، کوکّارِش کرت و گوَشتِش: «تئو هُدائے چُکّ ائے.» 12ایسّایا هُکم داتنت: «گۆن کَسّا مگوَشێت من کئے آن.»
دوازده هاسێن کاسِدئے گچێن کنگ
(مَتّا 10:1–2؛ لوکا 6:12–16)
13رَندا، ایسّا کۆهئے سرا سر کپت و چه وتی مریدان لهتێنی همۆدا لۆٹت و آ ایسّائے کِرّا آتکنت. 14ایسّایا چه آیان دوازده کَس گچێن کرت و وتی هاسێن کاسِد نامێنتنت، تانکه گۆن آییا همراه ببنت و آیان په وشّێن مستاگئے شِنگ کنگا رئوان بکنت. 15 جِنّ کَشّگئے اِهتیاری هم داتنت. 16آ دوازدهێنانی نام اِش اَنت: شَمون که ایسّایا آییئے دومی نام، «پِتْرُس» پِر بست، 17زِبْدیئے چُکّ، آکوب و آییئے برات یوهَنّا که ایسّایا «گْرند و گْرۆکئے چُکّ» نام پِر بستنت، 18اَنْدْریاس، پیلیپُس، بَرتولوما، مَتّا، توما، هَلْپیئے چُکّ آکوب، تَدّا، سَرمچارێن شَمون و 19یَهودا اِسْکَریوتی که رَندا ایسّایی دْرۆهگی و دژمنانی دستا دئیگی اَت.
ایسّا و بِلزَبول
(مَتّا 12:22–32؛ لوکا 11:14–23)
20رَندا، ایسّا لۆگا آتک و اۆدا مردم همینچُک باز اَت که ایسّا و آییئے مریدان ورگئے مۆه هم نرَست. 21وهدے آییئے سیاد و وارس سَهیگ بوتنت، آییئے برگا آتکنت، چیا که لهتێنا گوَشتگاَت که آ سار نهاِنت. 22چه اورْشَلیما آتکگێن شَریَتئے زانۆگران هم اَنچش گوَشتگاَت که ایسّایا جِنّ پِر و گۆن جِنّانی سردار بِلزَبولئے سرۆکیا، جِنّانَ کَشّیت. 23گڑا ایسّایا آ لۆٹتنت، مِسالی دات و گوَشتی: «شئیتان، چۆن شئیتانا کَشّت و در کرتَ کنت؟ 24اگن یک مُلکێا ناتِپاکی ببیت، آ مُلک برجاهَ نمانیت و 25اگن یک لۆگێئے مردم وتمانوت ناتِپاک ببنت، آ لۆگ هم پَشتَ نکپیت. 26همے ڈئولا، اگن شئیتانئے وتی جندئے هلاپا بۆشتیت، گار و بێگواهَ بیت. اے آییئے هلاسی اِنت. 27یک زۆراورێن مردمێئے لۆگا هچکَسَ نپُتریت و آییئے لۆگا پُل و پانچ کرتَ نکنت، تان وهدے که هما زۆراورێن مردما مگیپت و مبندیت. رَندا آییئے لۆگا پُل و پانچ کرتَ کنت. 28باور کنێت که مردمانی گناه و کُپر بَکشگ بنت، 29بله هما که هُدائے پاکێن روهئے هِلاپا کُپرَ کنت، هچبر پهِلّ کنگَ نبیت و اَبدی گُنهکارَ مانیت.» 30ایسّایا پمێشکا چُش گوَشت که آ گوَشگا اتنت، ایسّایا جِنّے سرا اِنت.
ایسّائے مات و برات
(مَتّا 12:46–50؛ لوکا 8:19–21)
31ایسّائے مات و برات آتک و ڈنّا اۆشتاتنت، کُلئو و پئیگامِش رئوان دات که ایسّا آیانی کِرّا بیئیت. 32بازێن مردمے آییئے چپّ و چاگردا نِشتگاَت و هالِش دات: «تئیی مات و برات ڈنّا اۆشتاتگ و ترا لۆٹنت.» 33ایسّایا آیانی پَسّئوا جُست کرت: «منی مات و برات کئے اَنت؟» 34نون ایسّایا نِشتگێن مردمانی نێمگا چارت و گوَشتی: «منی مات و برات اِش اَنت! 35آ که هُدائے واهگ و رَزائے سرا کارَ کننت، هما منی مات و برات و گهار اَنت.»