1«آ وهدا آسمانی بادشاهی، هما دَهێن نِشتگێن جنێن‌چُکّانی پئیما بیت که وتی چِراگِش زرتنت و سالۆنکئے پێشوازیا در کپتنت. 2چه آیان پنچ نادان اتنت و پنچ دانا. 3نادانێن جنکان وتی چِراگ زرتنت بله گۆن وت ٹێلِش نبرت گۆن. 4داناێن جنکان چِراگان و اَبێد، ٹێلدانانی تها هم گۆن وت ٹێل برت گۆن. 5سالۆنکا آیگا دێر کرت، پمێشکا آ سجّهێن کۆچَنڈان واب کپتنت. 6شپنێما کوکّار مَچِّت که ‹هئیّا بیاێت، سالۆنک پێداک اِنت و وشّ‌آتکی کنێت.› 7گڑا آ سجّهێن آگاه بوتنت و وتی چِراگانی شَرّ کنگا لگِّتنت. 8نادانێن جنکان گۆن داناێن جنکان گوَشت: ‹چه وتی ٹێلان کَمُّکے مارا هم بدئیێت، چیا که مئے چِراگ مِرمِرانْک اَنت.› 9داناێن جنکان پَسّئو دات: ‹نه، بلکێن په ماشما سجّهێنان بَسّ مبنت، شما برئوێت چه دُکّانان ٹێل بزورێت.› 10بله وهدے آ ٹێلئے گِرگا شتگ‌اتنت، سالۆنک آتک و رَست. هما جنک که تئیار و جاڑیگ اتنت، سالۆنکئے همراهیا سورئے مهمانیا شتنت و مهمانجاهئے دروازگ بند بوت. 11رَندا اے دگه جنک هم آتکنت و گوَشتِش: ‹واجه، او واجه! دروازگا په ما پَچ کن.› 12بله سالۆنکا پَسّئو تَرّێنت: ‹شمارا راستێنَ گوَشان که من شمارا نزانان.›

13«پمێشکا هۆش و سار ببێت چیا که شما آ رۆچ و ساهتا هچَّ نزانێت.

14«همے ڈئولا هُدائے بادشاهی، مردێئے پئیما اِنت که سات و سپرێا شت. هِزمتکاری لۆٹتنت و وتی مال و مَڈّی‌ای همایانی دستا دات. 15هر هِزمتکاری، آییئے بود و توانئے کِساسا زَرّ دات، یکّے پنچ تالانت،* دومی دو تالانت و سئیمی یک تالانتے داتی و وتی سپرا شت. 16آ هِزمتکار که آییا پنچ تالانت رَستگ‌اَت، هما دمانا سئوداگریا شت و پنچ تالانتی نَپ رَست. 17همے پئیما، آ دومی که دو تالانتی رَستگ‌اَت، دگه دو تالانتی نَپ رَست. 18بله هماییا، که یک تالانتے رَستگ‌اَتی، واجهئے زرّی زرت و یک جاگهے زمینا کَلّ کرت و چێری دات.

19«بازێن وهدێا رَند، اے هِزمتکارانی هُدابُند پِر ترّت و آتک و چه آیان هسابی لۆٹِت. 20هماییا که پنچ تالانت رَستگ‌اَت، دگه پنچ گێشێن تالانتی آورت و گوَشتی: ‹او واجه! تئو منا پنچ تالانت داتگ‌اَت، اے پنچێن گێشێن اَنت که من کَٹِّتگ‌اَنت.› 21هُدابُندا گوَشت: ‹شاباش، او وپادار و شَرّێن گُلام! تئو گۆن کمّێن بُنمالا تچک و راست بوتگئے، نون من ترا گێشترێن کارانی زِمّه و ڈُبَّها† دئیان، بیا منی شادکامیانی شریکدار بئے.› 22هما که دو تالانتی رَستگ‌اَت هم آتک و گوَشتی: ‹او واجه! تئو منا دو تالانت داتگ‌اَت، اِش اَنت دو دگه که چه آ دوێنان من کَٹِّتگ‌اَنت.› 23آییئے هُدابُندا گوَشت: ‹شاباش، او وپادار و شَرّێن گُلام! تئو هم گۆن کَمُّکا تچک و راست بوتگئے، ترا هم گێشترێن کارانی ڈُبَّها دئیان، بیا منی شادکامیانی شریکدار بئے.›

24«نون هما هِزمتکار آتک که آییا یک تالانتے رَستگ‌اَت، گوَشتی: ‹او واجه! من زانتگ که تئو ترندێن مردے ائے، نکِشتگێنَ رُنئے و چه همۆدا مُچَّ کنئے و برئے که تُهمی دانگے نچَنڈِّتگِت. 25پمێشکا چه تُرسا من تئیی داتگێن تالانت زمینا کلّ کرت، اِش اِنت تئیی زَرّ.› 26آییئے هُدابُندا پَسّئو دات: ‹او نابود و بێکارێن گُلام! وهدے تئو زانت من نکِشتگێنَ رُنان و اۆدا که تُهمی دانگے نچَنڈِّتگُن، مُچَّ کنان و بران، 27گڑا باید اِنت تئو منی داتگێن زَرّ بیاجی و باپاریێئے کِرّا اێر بکرتێننت تانکه چه وتی سپرئے پِر تَرّگا رَند، من وتی زَرّ گۆن سوتّ بگپتێننت. 28پمێشکا تالانتا چه اِشیا پَچ گرێت و هماییا بدئیێت که آییئے کِرّا ده تالانت اَنت. 29چیا که هرکَسا چیزّے هست، آییا گێشتر دئیگَ بیت تان سررێچ ببیت، بله هرکَسا که نێست، هرچے که هستی هم پَچ گِرگَ بیت. 30اے نابودێن گُلاما ڈنّا تَهاریا دئور بدئیێت. اۆدا گرێونت و دَنتان په دنتانَ دْرُشنت.›

31«وهدے انسانئے چُکّ گۆن وتی مزنێن شان و مڑاها پرێشتگانی همراهیا کئیت، گڑا وتی پرشئوکتێن تَهتئے سرا نندیت. 32آ وهدا سجّهێن کئومانی مردم آرگ و آییئے دێما مُچّ کنگَ بنت و آ، آیان اَنچشَ گیشّێنیت و دو بهرَ کنت که شوانگ وتی بُزان چه مێشان جِتا کنت. 33مێشان وتی راستێن نێمگا کنت و بُزان چَپّێن نێمگا. 34گڑا بادشاه گۆن آیان که راستێن نێمگا اَنت، گوَشیت: ‹او بَهتاوران که شمارا چه منی پتا برکت رَستگ! بیاێت، اے بادشاهیا وتی میراس کنێت، که چه دنیائے بُنگێجا په شما تئیار کنگ بوتگ. 35چیا که وهدے من شدیگ اتان، شما منا ورگ دات. تُنّیگ اتان، منا آپۆ دات. درپَدَر اتان، منا وتی لۆگا جاگه‌اۆ دات. 36جاندَر اتان، منا پۆشاکۆ دات. نادْراه اتان، منی هالپُرسی‌اۆ کرت. بندیگ اتان، منی گِندگا آتکێت.› 37گڑا هما پهرێزکارێن مردم چه بادشاها جُستَ کننت: ‹او واجه! ما کدی ترا شدیگ دیستگ و ورگ داتگ، تُنّیگ دیستگ و آپ داتگ. 38ما کدی ترا دَرپَدَر دیستگ و وتی لۆگان جاگه داتگ، کدی ترا جاندر دیستگ و پۆشاک گوَرا داتگ، 39کدی ترا نادْراه یا بندیگ دیستگ و تئیی گِندگا آتکگێن؟› 40بادشاه پَسّئوَ دنت: ‹باوَر کنێت، وهدے شما گۆن منی یک کَستر کَسترێن براتێا اے پئیمێن کار کرتگ، گڑا اَلّم بزان گۆن منۆ هم کرتگ.›

41«رَندا گۆن همایان که چَپّێن نێمگا اَنت، گوَشیت: ‹او شومّان! چه منی دێما دور بێت و هما جمبورێن آسئے نێمگا برئوێت که هچبرَ نمریت و په شئیتان و آییئے همراهان‡ اڈّ کنگ بوتگ. 42چیا که وهدے من شدیگ اتان شما منا ورگ ندات، تُنّیگ اتان آپۆ ندات. 43درپَدَر اتان لۆگا نبرت، جاندر اتان پۆشاک گوَرا ندات، نادْراه یا بندیگ اتان و منۆ هالپُرسی نکرت.› 44گڑا آ هم جُستَ کننت: ‹او واجه! ما کدی ترا شدیگ، تُنّیگ، دَرپَدَر، جاندر، نادْراه یا بندیگ دیستگ و تئیی هِزمت نکرتگ؟› 45گڑا بادشاه آیان اے ڈئولا پَسّئوَ دنت: ‹باور کنێت، وهدے شما گۆن منی هچ کَسترێنێا اے ڈئولێن کار نکرتگ، گڑا اَلّم بزان گۆن منۆ هم نکرتگ.› 46پمێشکا اے مردم دێم په اَبدمانێن سِزایا رئونت، بله پهرێزکارێن مردمان نمیرانێن زِندَ رَسیت.»