1«من انگورئے اَسلیگێن درچک آن و منی پت باگپان اِنت. 2منی هر ٹالے که بَر مئیاریت، آییا گُڈّیت و هر ٹالے که گْرانبرَ بیت، آییا پاک و سَلّهَ کنت که گێشتر نیبگ بیاریت. 3شما گۆن منی هبران پاک بوتگێت. 4شما منی جسم و جانا بمانێت و من شمئیگا. هما ڈئولا که اگن ٹالے گۆن درچکا هۆر مبیت، بَرَ ندنت، شما هم اگن گۆن من هۆر مبێت بَر داتَ نکنێت. 5من درچک آن و شما ٹال اێت. هرکَس که گۆن من بمانیت و من گۆن آییا، بازێن نیبگے کاریت، چیا که شما چه من جِتا هچ کارے کرتَ نکنێت. 6اگن کَسے گۆن من ممانیت، یک ٹالێئے ڈئولا دئور دئیگَ بیت و هُشکَ ترّیت. مردم هُشکێن ٹالان مُچَّ کننت و سۆچنت. 7اگن منی جسم و جانا بمانێت و منی هبر شمئے دلا بنندنت، هرچے که بلۆٹێت، شمئے واهگ سَرجمَ بنت. 8منی پتا گۆن همے کارا شان و شئوکتَ رسیت که شما بازێن بَر و نیبگے بیارێت و منی مرید ببێت.

9«هما ڈئولا که پتا منا دۆست داشتگ، من هم شمارا هما پئیما دۆست داشتگ. منی مِهرانی ساهگا بمانێت. 10اگن منی هُکمانی سرا کار بکنێت، منی مِهرانی تها مانێت، اَنچش که من وتی پتئے هُکمانی سرا کار کرتگ و آییئے مِهرانی تها اێمِن نِشتگان. 11اے هبرُن گۆن شما پمێشکا گوَشتنت، تانکه منی شادمانیئے واهند ببێت و شمئے شادمانی سَرجم ببیت. 12منی هُکم اِش اِنت که شما گۆن یکدگرا مِهر بکنێت، هما ڈئولا که من گۆن شما مِهر کرتگ. 13چه اِشیا مسترێن مِهر نێست که مردم وتی ساها په دۆستا نَدر بکنت. 14اگن شما منی هُکمانی سرا کار بکنێت، منی دۆست اێت. 15چه اِد و رند شمارا گُلام و بندهَ نگوَشان، چیا که گُلامَ نزانت واجه چے کنت. پمێشکا من شمارا وتی دۆست زانت، که هرچے چه پتا اِشکت، گۆن شما گوَشتُن. 16شما منا گچێن نکرتگ، من شمارا گچێن کرتگ و رئوان داتگ که برئوێت و نیبگ بیارێت، اَبدمانێن نیبگ. آ وهدی، هرچے په منی ناما چه پتا بلۆٹێت، شمارا دنت. 17منی هُکم په شما همِش اِنت: یکدگرا دۆست بدارێت.

18«اگن دنیا چه شما نپْرتَ کنت، بزانێت که پێسرا چه من هم نَپْرتی کرتگ. 19اگن شما اے دنیایی مردم بوتێنێت، دنیایا هم شمارا وتیگانی ڈئولا دۆستَ داشت. بله پمێشکا که شما دنیایی نه‌اێت و من شمارا چه اے دنیایا گچێن کرتگ و در چِتگ، نون دنیا چه شما بێزار اِنت. 20چه اے هبرا بێهئیال مبێت که من گۆن شما گوَشتگ‌اَت: ‹گُلام چه واجها مسترَ نبیت.› اگن آیان منا آزار داتگ، شمارا هم آزارَ دئینت. اگن منی هبرِش زرتگ، شمئے هبرا هم زورنت. 21په منی نامئیگی گۆن شما اے ڈئولا کننت، چیا که منی رَه دئیۆکا نزاننت. 22اگن من مئیاتکێنان و گۆن آیان اے هبر مکرتێننت، آ بێمئیار اتنت. بله انّون آیان، په وتی گناهان هچ اُزرے نێست. 23هرکَس که چه من نَپرتَ کنت، چه منی پتا هم نَپرتَ کنت. 24اگن آیانی نیاما آ کار من مکرتێننت که چه دگرانی وس و واکا در اَنت، بێمئیار اتنت. بله نون، آیان اے کار دیستگ‌اَنت و اَنگت چه من و منی پتا نپْرتَ کننت. 25آیانی شَریَتئے اے هبر که گوَشیت، ‹بے سئوَب چه من نپْرتِش کرتگ،›* اے ڈئولا راست و پَدّر بوت. 26بله وهدے شمئے هما پُشت و پناهَ کئیت، بزان راستیئے پاکێن روه که آییئے سَرچمّگ پت اِنت و منی چه پتئے نێمگا رئوانَ کنان، هما منی بارئوا گواهیَ دنت. 27شما هم منی گواه و شاهدَ بێت، چیا که چه هما بُنگێجا گۆن من گۆن بوتگێت.