ایسّا مریدانی پادانَ شۆدیت
1 سَرگوَزئے اییدا یک و دو رۆچ پَشت کپتگاَت، ایسّایا زانت آییئے هما ساهت و دمان آتکگ که باید اِنت اے جهانا یله بدنت و پتئے کِرّا برئوت. آییا وتی مرید، اے جهانا مِهر داتگاتنت و تان وتی اُمرئے آهِری دمانا، په دل دۆستَ داشتنت.
2شامئے وهد اَت و شئیتانا چه پێشا شَمونئے چُکّ، یَهودا اِسْکَریوتیئے دل آشُپێنتگاَت که ایسّایا بدْرۆهیت و دژمنانی دستا بدنت. 3ایسّایا زانت که پتا سجّهێن چیزّ چُکّئے دستا داتگاَنت، چُکّ چه هُدائے نێمگا آتکگ و هماییئے کِرّا رئوت. 4چه پَرزۆنَگئے سرا پاد آتک، کَباهی کِرّے اِشت و لانکیگے سْرێنا بستی. 5نون دَسشۆدے زرتی، مریدانی پادی شُشتنت و گۆن هما لانکیگا هُشک کرتنت. 6وهدے شَمون پِتْرُسئے باریگ رَست، آییا گوَشت: «او هُداوند! تئو منی پادان شۆدگَ لۆٹئے؟» 7ایسّایا پَسّئو تَرّێنت: «انّون تئو نزانئے من چے کنان، رَندا سَرکِچَ ورئے.» 8پِتْرُسا گوَشت: «من هچبرَ نئیلان تئو منی پادان بشۆدئے.» ایسّایا گوَشت: «اگن ترا مشۆدان، چه من ترا هچ وَنڈ و بهرے نرسیت.» 9شَمون پِتْرُسا گوَشت: «او واجه! اگن چُش اِنت، تهنا منی پادان نه، منی سر و دستان هم بشۆد.» 10ایسّایا گوَشت: «هما کَسا که پاکشۆدی کرتگ، آییا اَبێد چه پادان دگه هچ شُشت و شۆدئے هاجت نێست. آ سرا تان پادا، سَپا و سَلّه اِنت. شما پاک اێت، بله سجّهێن نه.» 11چیا که ایسّایا زانت کئے آییا دْرۆهیت، پمێشکا گوَشتی: «شمئے رُمبئے تها، سجّهێن پاک نهاَنت.»
12سجّهێنانی پادانی شۆدگا رند، وتی کَباهی گوَرا کرت و پَرزۆنَگئے سرا نِشت و گوَشتی: «شما زانێت من په شما چے کرت؟ 13شما منا استاد و هُداوندَ زانێت و تئوارَ کنێت و راست هم گوَشێت، من هما آن. 14اگن من شمئے هُداوند و استاد آن و شمئے پادُن شُشتگاَنت، شما هم باید اِنت یکدگرئے پادان بشۆدێت. 15من شمارا مِسالے پێش کرت، تان هما ڈئولا که من گۆن شما کرت، شما هم بکنێت. 16شمارا راستێنَ گوَشان، هچ گُلام چه وتی واجها و هچ کاسِد چه وتی رَه دئیۆکا مستر نهاِنت. 17نون که شما اِشیا زانێت، بَهتاور اێت اگن کاری ببندێت. 18اے چیزّان که گوَشان په شما سجّهێنان نهاَنت. آ که من گچێن کرتگاَنت، آیانَ زانان و پَجّاهَ کاران. بله پاکێن کتابئے اے پێشگۆیی باید اِنت سَرجم ببیت، آ کَس که گۆن من همکاسگ اَت، منی بدواه اِنت و منی دێما اۆشتاتگ. 19انّون چه اے کارا پێسر شمارا گوَشان که وهدے چُشَ بیت، گڑا بزانێت که من هما آن. 20باور کنێت، هرکَس هماییا که من رئوان داتگ وشّآتک بکنت و شرپ بدنت، بزان منا شرپی داتگ و هرکَس منا شرپ بدنت، بزان منی رَه دئیۆکی شرپ داتگ.»
دَزگیر بئیگئے پێشگۆیی
(مَتّا 26:20–25؛ مَرکاس 14:17–21؛ لوکا 22:21–23)
21وهدے ایسّایا اے گوَشت، چه روه و درونا سکّ پَدَرْد بوت و گۆن پکّایی گوَشتی: «باور کنێت، چه شما یکّے منا دْرۆهیت و دژمنانی دستا دنت.» 22مریدان نزانت کئیی بارئوا اے هبرا گوَشگا اِنت و گۆن شکّ و شُهبه یکدگرِش چارت. 23چه مریدان یکّے که ایسّایا باز دۆست اَت، آییئے کِرّا نِشتگاَت. 24پمێشکا شَمون پِتْرُسا هما مرید اِشاره کرت که واجها جُست بکنت، بارێن کئیی بارئوا گپّ کنگا اِنت؟ 25گڑا آ مرید نزّیکتر کِنزت و چه ایسّایا جُستی کرت: «او هُداوند! آ کئے اِنت؟» 26ایسّایا پَسّئو دات: «آ هما اِنت که من چُنڈے نان کاسگا پِرَ جنان و آییا دئیان.» گڑا نانی پِر جت و شَمون اِسْکَریوتیئے چُکّ، یَهودایارا داتی. 27اَنچش که یَهودایا لُنکه دستا کرت، شئیتان آییئے پۆستا پُترت. نون ایسّایا گۆن آییا گوَشت: «زوتّ کن! هر کارے که ترا کنگی اِنت بکن.» 28بله چه پَرزۆنَگئے سرئے نِشتگێن مردمان، هچکَسا نزانت که گۆن اے هبرا آییئے مکسد چی اِنت. 29لهتێنا گُمان کرت په اے هاترا که یَهودا زَرْتورَگئے زِمّهوار اِنت، ایسّا آییا گوَشیت که برئوت و هرچے په اییدا پکار اِنت بگیپت، یا نێزگاران چیزّے بدنت. 30اَنچش که یَهودایا لُنکه زرت، ڈنّا در کپت. شپ اَت.
نۆکێن هُکم
31یَهودا که در کپت، ایسّایا گوَشت: «انسانئے چُکّ په مزنی و شئوکت سر بوت. هُدایا هم چه آییئے نێمگا شئوکت رَست. 32اگن هُدایا چه آییئے نێمگا شئوکت رَستگ، هُدا هم آییا مزنیَ دنت و اے مزنی و شئوکت هم همے زوتّی بُنگێجَ بیت. 33او منی چُکّان! اَنگت تان گوَنڈێن وهدێا گۆن شما گۆن آن. رَندا منی شۆهازا گردێت. هما ڈئولا که گۆن یَهودیان گوَشتُن، گۆن شما هم گوَشان: آ جاها که منَ رئوان، شما آتکَ نکنێت. 34شمارا نۆکێن هُکمے دئیان: یکدگرا دۆست بدارێت. اَنچش که من شمارا دۆست داشتگ، شما هم یکدومیا دۆست بدارێت. 35اگن گۆن یکدگرا مِهر بکنێت، گڑا سجّهێنَ زاننت که منی مرید اێت.»
پِتْرُسئے اِنکارئے پێشگۆیی
(مَتّا 26:33–35؛ مَرکاس 14:29–31؛ لوکا 22:33–34)
36شَمون پِتْرُسا گوَشت: «او هُداوند! کجا رئوئے؟» ایسّایا پَسّئو دات: «اَنچێن جاگهے رئوان که تئو انّون گۆن من آتکَ نکنئے. بله رَندترا کائے.» 37پِتْرُسا گوَشت: «او هُداوند! انّون په چے گۆن تئو آتکَ نکنان؟ من وتی ساها په تئو نَدرَ کنان.» 38ایسّایا گوَشت: «بارێن، تئو په من وتی ساهئے نَدر کنگا تئیار ائے؟ باور کن، چه کرۆسبانگا پێسر، سئے رَندا منی پَجّاه آرگا اِنکارَ کنئے و نمَنّئے.