1کمّے رَندترا، ایسّا په یَهودیانی یک اییدێا، اورْشَلیما شت. 2اورْشَلیما، یک دَروازگێئے نزّیکا، که آییا پَسئے دروازگَ گوَشنت، تَلاوگے* هست‌اِنت که چه پنچ گُمبُدا جۆڑ بوتگ و آرامی زبانا آییا بئیت‌هَسْدا گوَشنت. 3اۆدا بازێن لَنگ، مُنڈ، کۆر و نادْراهے وپتگ‌اَت.†

5اے مردمانی نیاما یک مردے هست‌اَت، سی و شَش سال اَت که ناجۆڑ اَت. 6وهدے ایسّایا آ مرد وپتگێن هالتا دیست و زانتی که چه دێریگێن وهدێا نادْراه اِنت، گوَشتی: «تئو لۆٹئے وشّ و دْراه ببئے؟» 7آ نادْراها گوَشت: «او واجه! وهدے آپَ رُمبیت و رئوانَ بیت، کَسے نێست که منا تلاوگا دئور بدنت. تان من وتا برسێنان، دگرے زوت‌تر کُپَّ کنت.» 8ایسّایا گوَشت: «پاد آ، وتی نِپادان بزور و برئو.» 9آ مرد دْراه بوت، وتی نِپاد و گَندلی زرتنت و راه کپت.

آ رۆچ شَبَّتئے رۆچ‡ اَت. 10پمێشکا یَهودی گۆن آ دْراه بوتگێن مردا گوَشگا لگّتنت: «مرۆچی شَبَّتئے رۆچ اِنت، ترا وتی گَندلانی زورگ و رئوگئے هَکّ نێست.» 11پَسّئوی دات: «آ مردا که منا دْراه کرت گوَشتی: ‹پاد آ، وتی گَندلان بزور و برئو.› » 12چه آییا جُستِش کرت: «کئیا ترا گوَشتگ: ‹وتی گَندلان بزور و برئو؟›» 13بله دْراه بوتگێن مردا نزانت آ کئے اَت. چیا که ایسّا مردمانی مچّیئے تها چێر و اَندێم بوتگ‌اَت.

14رَندا، ایسّایا آ مرد مزنێن پرستشگاها دیست و گوَشتی: «نون که دْراه بوتگئے، گناه مکن. چُش مبیت که گَنترێن بلاهے تئیی سرا بکپیت.» 15آ مرد شت و گۆن یَهودیان گوَشتی: «آ که منا رَکّێنتی، ایسّا اَت.» 16یَهودیان ایسّا آزارَ رسێنت، چیا که آییا اے ڈئولێن کار، شَبَّتئے رۆچا کرتنت. 17بله ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «منی پت اَنگت کار کنگا اِنت، من هم کارَ کنان.» 18چه اے گپّان، یَهودی په آییئے کُشگا تێزاستِر بوتنت. چیا که شَبَّتئے هُکمئے پرۆشگا اَبێد، آییا هُدا هم وتی جندئے پت زانت. اے ڈئولا، وتا گۆن هُدایا برابری کرت.

19گڑا ایسّایا گوَشت: «باور کنێت که چُکّ وتسر هچ کارے کرتَ نکنت، پتئے کارانَ گندیت و آیانی رَندگیریا کنت. هر کارے که پتَ کنت، چُکّ هم هما کارا کنت. 20چیا که پتا چُکّ دۆست اِنت و هرچے که وتَ کنت، چُکّا هم سۆجَ دنت. آییا دگه مسترێن کار هم پێشَ داریت تان شما هئیران بمانێت. 21اَنچش که پت مُردگان زندگَ کنت و آیان زِندَ بَکشیت، چُکّ هم هرکَسا که وت زندگ کنگ بلۆٹیت، آییا زندگَ کنت. 22پت هچکَسێئے سرا شئور و هُکمے نبُرّیت، آییا وتی دادرسیئے سجّهێن اِهتیار چُکّئے دستا داتگ‌اَنت، 23تان سجّهێن مردم هما ڈئولا که پتا اِزَّتَ دئینت چُکّا هم اِزَّت بدئینت. کَسے که چُکّا بےاِزّتَ کنت، پتا هم که آییئے رَه دئیۆک اِنت بےاِزّتَ کنت.

24«شمارا راستێنَ گوَشان، هرکَس منی گپّان بِشکنت و منی رَه دئیۆکئے سرا ایمان بیاریت، نمیرانێن زِندئے واهندَ بیت و هچبر مئیاریگَ نبیت، بزان آ چه مَرکا رَکّتگ و نمیران بوتگ. 25باور کنێت، وهدے کئیت و اَنچش اِنت که آ وهد انّون بُنگێج بوتگ، مُردگ هُدائے چُکّئے تئوارا اِشکننت و هرکَس که بِشکنت پدا زندگَ بیت. 26چیا که هما ڈئولا که پت زِندمانئے سَرچمّگ اِنت، وتی چُکّا هم اے واک و توانی داتگ که زِندمانئے سَرچمّگ ببیت. 27دادرسیئے اِهتیاری آییئے دستا داتگ، چیا که انسانئے چُکّ اِنت. 28‏-29چه اِشیا هئیران و هَبَکّه مبێت، وهدے کئیت که سجّهێن مُردگ آییئے تئوارا اِشکننت و چه وتی کَبران درَ کایَنت، نێک‌کار په نمیرانێن زِندا رئونت و بدکار، مئیاریگ بئیگ و سَرزنشئے جاگها.

30«من وتسر کارے کرتَ نکنان، وتی اِشکتگێنانی سرا شئور و هُکمَ بُرّان و منی دادرسی بَرهَکّ اِنت. پرچا که وتی دلئے واهگانی سَرجم کنگئے پدا نه‌آن، وتی رَه دئیۆکئے واهگانی سَرجم کنگئے رَندا آن. 31اگن من وتی بارئوا وت گواهی بدئیان، منی گواهیا اِهتبار و اَرزشے نبیت. 32بله دگرے هست‌اِنت که منی بارئوا گواهیَ دنت و منَ زانان که آییئے گواهی منی بارئوا باز پُراِهتبار اِنت. 33شما وتی کاسِد یَهیائے کِرّا رئوان داتنت و آییا هم په منی راستیا گواهی دات. 34مردمانی گواهیا منَ نلۆٹان، په شمئے رَکّێنگا اے هبرانَ گوَشان. 35یَهیا، چِراگێئے ڈئولا رۆک و دْرپشان اَت، شمارا هم تان گوَنڈێن وهدێا آییئے نورئے چێرا شادمانی دۆستَ بوت.

36«بله منا چه یَهیایا مسترێن شاهد هست. همے کار که پتا منی دستا داتگ‌اَنت که سَرجمِش بکنان و مَنِشَ کنان وت منی شاهد اَنت که منا پتا رئوان داتگ. 37هما پتا که منا رئوان داتگ، هما وت منی گواه و شاهد اِنت. شما هچبر آ ندیستگ و آییئے تئوار نه‌اِشکتگ. 38آییئے هبران شمئے دلا جاه نێست، چیا که شما آییئے رئوان داتگێنئے سرا باورَ نکنێت. 39پاکێن کتابان پَٹّ و پۆلَ کنێت و وانێت، هئیالَ کنێت که آیانی تها نمیرانێن زِند هست‌اِنت، بله همے پاکێن کتاب په من گواهیَ دئینت. 40شما نلۆٹێت منی کِرّا بیاێت که شمارا اَبدمانێن زِند بدئیان.

41«من مردمانی داتگێن شان و شرپا نزوران. 42من شمارا جاهَ کاران و زانان که هُدائے مِهر شمئے دلا نێست‌اِنت. 43من په وتی پتئے ناما آتکگان و شما منا نمَنّێت، بله اگن کَسے وتسر بیئیت، آییا مَنّێت و وشّ‌آتکَ کنێت. 44شما چه یکدگرا مزنی و اِزَّتَ زورێت و آ اِزَّت که چه هُدائے نێمگا کئیت، آییئے شۆهازا نه‌اێت. گڑا چۆن ایمان آورتَ کنێت؟

45«گُمان مکنێت که من پتئے دێما شمارا مئیاریگَ کنان. دگرے، بزان هما موسّا که چه آییا اُمێتوار اێت، آ شمارا مئیاریگَ کنت. 46اگن شمارا په موسّایا باور بوتێن، په منۆ هم ایمانَ آورت، چیا که آییا منی بارئوا نبشتگ. 47بله وهدے شمارا آییئے نبشتگێنانی سرا ایمان نێست، منی هبران چۆن باورَ کنێت؟»