1او منی براتان! شما که مئے مَزَن‌شانێن هُداوند ایسّا مَسیهئے باورمند اێت، مردمانی نیاما پَرک و پێر کرتَ نکنێت. 2په مِسالے، اگن یکّے گۆن تلاهێن چَلّه و مُندریک و وشّێن پۆشاکان شمئے دیوانا بیئیت و دگه دِرتگ‌پُچّێن بَزّگے هم بپُتریت و 3شما اَتلس‌پۆشا گۆن شَرّێن چمّے بچارێت و بگوَشێت: «بیا، بیا بُرزا بنند»، بله گۆن آ بَزّگا بگوَشێت: «اۆدا بۆشت»، یا: «منی پادانی دێما بنند»، 4گڑا شما وتی نیاما پَرک و پێرے نه‌اِشت و گۆن وتی سِلّێن هئیالان اێر جنَگی کارے نکرت؟ 5او دُردانگان! گۆش دارێت. هُدایا اے دنیائے نێزگارێن مردم گچێن نکرتگ‌اَنت که باورا هستۆمند ببنت و هما بادشاهیا میراس ببرنت که هُدایا په وتی دۆست دارۆکان لبز و کئول کرتگ؟ 6بله شما نێزگارانی بےاِزّتی کرتگ. اے هستۆمند نه‌اَنت که شمئے سرا سِتمَ کننت و شمارا گِّرێننت و هَکدیوانانَ برنت؟ 7همے نه‌اَنت که هما شرپدارێن نامئے* سرا کُپر کننت که هُدایا شمارا بَکشتگ؟

8اگن شاهانگێن شَریَتا، هما دابا برجاه بدارێت که پاکێن کتاب هُکمَ کنت: «گۆن وتی همساهگا وتی جندئے ڈئولا مِهر بکن» گڑا شما شَرّ کرتگ. 9بله اگن پَرک و پێرے بِلّێت، گناهَ کنێت و شَریَت هم شمارا هما ڈئولا مئیاریگَ کنت، که گُنهکارانَ کنت. 10پرچا که اگن کَسے شَریَتئے سجّهێن رهبندانی سرا کار بکنت بله یک رهبندے هم بپرۆشیت، بزان سجّهێن شَریَتی پرۆشتگ. 11آییا که گوَشتگ: «زنا مکن،» اَنچش هم گوَشتگی: «هۆن مکن.» نون اگن زنا مکنئے بله هۆن بکنئے، تئو شَریَت پرۆشتگ. 12گڑا همایانی دابا کار و هبر بکنێت که آزاتیئے شَریَتئے سرا دادرسی کنگَ بنت. 13چیا که آ مردم که مِهر و رهمَ نکننت، آیانی دادرسی په بێرهمیَ بیت. بله مِهر و رهم، دادرسیئے سرا بالادست و سۆبێنَ† بیت.

14او براتان! بے کار و کِردا، تهنا گۆن باورمندیئے گپّ و هبرا، کَسێا چے سوتّ و پایدگے رسیت؟ اے پئیمێن باورمندی، چۆن آییا رَکّێنتَ کنت؟ 15اگن برات یا گهارے رۆزیگ و پۆشاکا مهتاج ببیت و 16چه شما یکّے گۆن آییا بگوَشیت: «په سلامتی برئو، شَرّێن پۆشاک بپۆش و لاپئے سێرا بوَر،» بله په آییئے جسمی زلورتانی پوره کنگا هچ مکنت، آییئے کارے شَرَّ بیت؟ 17اَچه، بے کار و کِردا، باورمندی مُرتگ.

18نون بوتَ کنت کَسے بگوَشیت: «تئیی کِرّا باور هست و منی کِرّا کار و کِرد. تئو وتی باورا بے کار و کِردا منا پێش بدار و من چه وتی کار و کِردا، ترا وتی باورا پێشَ داران.» 19ترا باور اِنت که هُدا یکّے. شَرّ اِنت. دێه و جِنّانی باور هم همِش اِنت و چه تُرسا لَرزنت.

20او نادان! په بێکِردێن باورمندیئے بێبَر و بێسَمَریا دَلیل و نشانیَ لۆٹئے؟ 21مئے بُنپیرُک اِبراهێم، چه وتی کار و کِردا پاک و پهرێزکار هساب آرگ نبوت هما وهدا که وتی چُکّ، اِسْهاکی کُربانجاها برت؟ 22گندئے که آییئے باورمندی و کارکِرد، هۆریگا دێما شتنت و باورمندی گۆن کارکِردا سَرجم بوت. 23اے ڈئولا، هما نبشته په سر رَست و سَرجم بوت که گوَشیت: اِبراهێما هُدائے سرا باور کرت و همے باور، په آییا پاکی و پهرێزکاری هساب آرگ بوت و آ هُدائے دۆست زانگ بوت. 24گڑا گندێت که هرکَس چه وتی کارکِردا پاک و پهرێزکار زانگَ بیت، تهنا چه باور و ایمانا نه.

25اَنچش هم، بَنّامێن جنێن رَهاب چه وتی کار و کِردا پاک و پهرێزکار هساب آرگ نبوت، هما وهدا که چاریگی‡ جاه و پناه داتنت و چه دگه راهێا تاچێنتنت؟ 26هئو! بزان، هما دابا که بے روها، جسم و جان مُرتگ، بے کار و کِردا باور هم مُرتگ.