1هما زمانگا که اَپولُس کُرِنْتا اَت، پولُس هم چه مُلکئے نیامی هَند و دَمگان گوَزان، اِپِسُسئے شهرا آتک و رَست. اۆدا لهتێن مریدی دیست. 2چه آیان جُستی گپت: «وهدے شما ایسّا مَسیهئے سرا باوَر کرت، پاکێن روه شمارا رَست؟» پَسّئوِش دات: «نه، ما اے هم نه‌اِشکتگ که پاکێن روه هست‌اِنت.» 3گوَشتی: «گڑا شما چۆنێن پاکشۆدیے کرتگ؟» پَسّئو داتش: «یَهیائے پاکشۆدی.» 4گوَشتی: «یَهیائے پاکشۆدی، گناهانی پشۆمانیئے پاکشۆدی اَت. یَهیایا وت گۆن مردمان گوَشتگ‌اَت: ‹هما کَسے که چه من و رَندَ کئیت، بزان ایسّا، شما هماییئے سرا باور کنێت.›» 5چه اے هبرئے اِشکنگا رند، آیان هُداوندێن ایسّائے ناما پاکشۆدی کرت. 6پولُسا وتی دست آیانی بَڈّا جت و پاکێن روه آیانی دلا پُترت، نون آ نۆکێن زبانان هبر کنگا لگّتنت و پئیگمبری‌اِشَ کرت. 7آ، کِساس دوازده مردم اتنت.

8پولُس تان سئے ماها کَنیسَها شت و آتک و بے تُرس و بیمّا هُدائے بادشاهیئے بارئوا گۆن مُهرێن دَلیلان هبر و تْرانیَ کرت. 9بله چه آیان لهتێن سَرکش و یاگی بوت و آییئے هبرِش نزُرت و مردمانی دێما «اے راهِش» بَد و رَدَ گوَشت. پمێشکا پولُسا وتا چه آیان یک کِرّا داشت. مریدی زرتنت و هر رۆچ مان تیرانوس نامێن مردێئے تالارا* گپّ و تْرانا اَت. 10تان دو سالا همے کاری کرت و اے ڈئولا په آسیائے دَمگئے سجّهێن مردمان، یَهودی و یونانیان هم، هُداوندئے هبر رسێنگ بوت. 11هُدایا چه پولُسئے دستا اَجَبێن مۆجزه پێشَ داشت. 12هر دَزمال و گُدے که آییا بلگّتێن و په نادْراهانِش پِر بمُشتێن، آ وشّ و دْراهَ بوتنت و جِنّان، گنۆک یلهَ کرتنت.

13یَهودی ساهرانی یک ٹۆلیێا شهر په شهر ترّ و گردَ کرت. په چَکّاسا، جِنّیانی سرا هُداوندێن ایسّائے نامِشَ گپت و گوَشتِش: «من شمارا هما ایسّائے ناما هُکمَ دئیان، که پولُس آییئے بارئوا گواجارگا† اِنت.» 14یَهودیانی یک مزنێن دینی پێشواے که نامی اِسْکیوا اَت، آییئے هپت بچکان اے کارَ کرت. 15پلیتێن روها آ پَسّئو داتنت و گوَشتی: «ایسّایا منَ زانان، پولُسا هم پَجّاهَ کاران، بله شما کئے اێت؟» 16همے مردا که جِنّ پِر اَت، کُپّی کرت و آیانی چَکّا کپت. سرزۆر بوت و آ جاندرا و ٹَپّی، چه آ لۆگا تتکنت. 17چه اے هالئے اِشکنگا، اِپِسُسئے شهرئے سجّهێن مردمان، یَهودی و یونانی دوێنان، باز تُرست و هُداوندێن ایسّائے نامِش ستا و سنا کرت. 18بازێنے که باورمند بوت، مردمانی دێما وتی پێسریگێن سِلّێن کارِش مَنِّتنت. 19لهتێنا که پێسرا جادوگری کرتگ‌اَت، وتی جادوگری کتاب و دَپتر آورت و مردمانی دێما سۆتکنت. وهدے سۆتکگێن کتابانی کیمّتئے هسابِش کَشّت، زانگ بوت که پنجاه هزار دِرْهَمئے‡ کتاب بوتگ‌اتنت. 20اے ڈئولا، هُداوندئے هبر گۆن گێشترێن زۆر و واکے شِنگ و تالانَ بوت.

21چه اے کارانی سَرجمیا رَند، پولُسا وتی دلا شئور کرت مَکْدونیَه و اَکایَهئے دَمگان گوَزان، اورْشَلیما برئوت. گوَشتی: «چه اۆدئے رئوگا رَند، منا اَلّم، رومئے شهر هم گِندگی اِنت.» 22آییا چه وتی کُمک‌کاران دو مردم، تیموتاووس و اِرَسْتوس مَکْدونیَها رئوان کرتنت و وت کمّے وهد گێشتر آسیائے دَمگا مهتل بوت. 23هما وهدا اِپِسُسئے شهرا «اے راهئے» بارئوا مزنێن شۆرشے چست بوت. 24شۆرش اے ڈئولا بوت که اِپِسُسئے شهرا دیمیتْریوس نامێن زَرگرے هست‌اَت که آییا آرتِمیسئے§ زیارتجاهئے نُگرهێن دُتُّکَ جۆڑێنت و بها کرت. چه اے کارا، شهرئے هُنرمندان بازێن زَرّ و مالے کَٹّت. 25آییا، شهرئے سجّهێن هُنرمند و اے پێشهئے مردم لۆٹت و مُچّ کرتنت. گۆن آیان گوَشتی: «او واجهان! اَنچش که شما زانێت، اے کار مئے هستۆمندیئے سرچمّگ* اِنت. 26بله شما وت اِشکتگ و دیستگ، اے مردا، پولُسا، نه تهنا اِپِسُسئے، کمّ و گێش سجّهێن آسیائے دَمگئے بازێن مردمے گُمراه کرتگ و گوَشیت که مئے دستانی اڈّ کرتگێن هُدا، په هچ دابا هُدا نه‌اَنت. 27نون تُرس تهنا اے نه‌اِنت که په مردمان مئے کار کَمشرپَ بیت، تُرس اِش اِنت که مئے مزنێن هُدا آرتِمیسئے زیارتجاهئے مزنی گارَ بیت و آ، که آسیائے دَمگ و سجّهێن دنیا آییا پرستشَ کنت، وتی شان و شئوکتا باهێنیت.»†

28وهدے مُچّیئے مردمان اے هبر اِشکتنت، سکّ زَهر گپتنت و په کوکّار گوَشتِش: «اِپِسُسئے هُدا، آرتِمیس مزن اِنت.» 29اے پئیما سجّهێن شهرا شۆرش چست بوت. مردمانی مُچّی، کوکّار کنان شهرئے مئیدانجاها‡ شت. آیان پولُسئے دو همراه که آیانی نام گایوس و اَریسْتَرکاس اَت و مَکْدونیَهئے مردم اتنت، گپت، کَشّکان کرت و گۆن وت برتنت. 30پولُسا مُچّیئے تها رئوگ لۆٹت بله آییئے شاگردان نه‌اِشت. 31تنتنا آسیائے دَمگئے لهتێن مسترا هم، که پولُسئے دۆست اتنت، په آییا کُلئو راه دات و دَزبندی کرت که شهرئے مئیدانجاها مرئوت. 32اۆدا باز شۆر و آڑَهۆر اَت، هرکَسا یک چیزّے گوَشت. بازێنێا اے هبر هم نزانت که آ چیا اِدا آتکگ و مُچّ بوتگ‌اَنت. 33یَهودیان، اِسْکَنْدَر نامێن مردے دێما کرت و چه مُچّیا هرکَسا آییارا هُکمے دات. دستی شهار دات که چُپّ و بێتئوار ببنت، تان مردمانی دێما گۆن وتی هبران یَهودیانی دێمپانیا بکنت. 34بله وهدے مُچّیئے مردمان زانت که آ یَهودیے، گڑا پدا هَمگُٹّ و همتئوار بوتنت و تان کِساس دو ساهتا جاک و کوکّارِش کرت و گوَشتِش: «اِپِسُسئے هُدا، آرتِمیس مزن اِنت.»

35گڑا، شهرئے مُنشیا مُچّی آرام کرت و گوَشتی: «او اِپِسُسئے مردمان! سجّهێن دنیائے مردمَ زاننت که اِپِسُسئے شهر، مزنێن هُدا آرتِمیسئے زیارتجاهئے نِگهپان اِنت، که آییئے نَکش چه آسمانا اێر آتکگ. 36نون که هرکَس اے هبرا مَنّیت،§ شما آرام ببێت و په اشتاپی هچ کارے مکنێت. 37اے دوێن مردم که شما گپتگ و اِدا آورتگ‌اَنت، اِشان نه چه زیارتجاها چیزّے پُلِتگ و نه مئے بانُکێن هُدااِش بێشرپ کرتگ. 38اگن دیمیتْریوس و آییئے هُنرمندان گۆن کَسێا جێڑهے هست، هَکدیوانئے دروازگ پَچ اِنت و والی هم هر وهدا هست‌اِنت، برئونت و وتی جێڑها پێش بکننت. 39اگن دگه هبرے هست، باید آییا شهرئے سرکاری دیوانا بیارنت تانکه گیشّێنگ ببیت. 40چه مرۆچیگێن سرگوَستا، تُرس اِش اِنت مئے سرا شۆرِشگریئے بُهتاما* بجننت. اگن چُش ببیت، مارا په مرۆچیگێن شۆرشا هچ پَسّئوے نێست.» 41آییا اے هبر کرتنت و مُچّی‌ای پرۆشت.