1پِتْرُس و یوهَنّا اَنگت گۆن مردمان هبر کنگا اتنت که دینی پێشوا، مزنێن پرستشگاهئے نِگهپانێن سپاهیگانی مستر و سَدوکی* اۆدا آتک و رَستنت. 2آ، چه اے هبرا سکّ نارزا اتنت که کاسِدان مردم درس و سَبکَ دات و جارِشَ جت که «چه ایسّائے نام و راها مُردگ پدا زندگَ بنت.» 3پِتْرُس و یوهَنّااِش گپتنت، بێوهد و بێگاه اَت، پمێشکا تان اے دگه رۆچا بندیگِش کرتنت. 4بله بازێنے که آیانی کُلئو و پئیگامِش اِشکتگ‌اَت باورمند بوت و چه آیان کِساس پنچ هزار مردێن اتنت.

5اے دگه رۆچا، یَهودیانی مستر، کماش و شَریَتئے زانۆگر†اورْشَلیما مُچّ بوتنت. 6گۆن آیان مسترێن دینی پێشوا هَنّا و آییئے همراهیا کیاپا، یوهَنّا، اِسْکَنْدَر و مسترێن دینی پێشوائے سجّهێن کُٹُم و هاندان گۆن اتنت. 7آیان پِتْرُس و یوهَنّا اۆشتارێنت و جُست گپتنت: «شما گۆن کجام زۆر و واکا یا گۆن کئیی ناما اے کار کرتگ؟» 8گڑا پِتْرُس چه هُدائے پاکێن روها سررێچ بوت و گوَشتی: «او کئومئے سرۆک و کماشان! 9اگن مرۆچی اے سئوَبا چه ما جُست و پُرس بئیگا اِنت که ما په لَنگ و مُنڈێن مردێا نێکی کرتگ و جُستَ کنێت که آ چۆن دْراه بوتگ، 10گڑا شما سجّهێن و اِسراییلئے درُستیگێن کئوم بزانێت، اے مرد که دْراه و تئیار شمئے دێما اۆشتاتگ، چه ایسّا مَسیه ناسِریئے نامئے برکتا دْراه بوتگ. شما ایسّا سَلیب کَشّت و کُشت، بله هُدایا چه مُردگانی نیاما زندگ کرت. 11ایسّا

13آیان که پِتْرُس و یوهَنّائے دِلێری و بهادُرّی دیست و زانتِش که آ ناواننده و آمیێن مردم اَنت، هئیران بوتنت. رندا پَجّاهِش آورتنت، که آ ایسّائے همراه بوتگ‌اَنت. 14بله په اے سئوَبا که آ دْراه بوتگێن مرد آیانی کِرّا اۆشتاتگ‌اَت، چیزّے گوَشتِش نکرت. 15پمێشکا آاِش چه هَکدیوانا‡ ڈنّ رئوگئے هُکم دات و وت په شئور و سَلاها نِشتنت. 16وت‌مان‌وتا گوَشتِش: «گۆن اے مردمان چے بکنێن؟ چیا که اورْشَلیمئے سجّهێن جهمنندَ زاننت اِشانی دستا یک اَنچێن مۆجزهے زاهر بوتگ که نمَنّگَ نبیت. 17بله چُش هم مبیت که اے هبر مردمانی نیاما گێشتر شِنگ و تالان ببیت. باید اِنت آیان بتُرسێنێن که دگه برے په ایسّائے ناما گۆن هچکَسا هبر مکننت.»

18پِتْرُس و یوهَنّااِش پدا لۆٹت و هُکم داتنت که هچبر ایسّائے ناما چیزّے مگوَشنت و درس و سَبک مدئینت. 19آیان پَسّئو دات: «وت شئور بکنێت، شمئے هبرئے زورگ شرتر اِنت یا هُدائے؟ 20بله ما چه وتی دیستگێن و اِشکتگێنانی پَدّر و درشان کنگا وتا داشتَ نکنێن.» 21گڑا چه گێشترێن تُرسێنگ و پاتراپ.§ دئیگا رند، آاِش یله داتنت. په آیانی سِزا دئیگا شَرّێن راهے ندیستِش، چیا که گۆن اے اَجَبَّتێن کارئے گِندگا سجّهێن مردمان هُدا سَتا کرت و ساڑات.* 22آ مرد که گۆن اے مۆجزها دْراه بوتگ‌اَت، اُمری چِل سالا گێش اَت.

23آزات بئیگا رَند، پِتْرُس و یوهَنّا وتی همراهانی کِرّا شتنت و آاِش چه مزنێن دینی پێشوا و کئومئے کماشانی گوَشتگێن هبران سهیگ کرتنت. 24آیان که اِشکت، یکدل و همتئوار هُدائے بارگاها دْوا کرت و گوَشتِش: «او زۆراکێن هُداوند، آسمان و زمین و دریائے اڈّ کنۆک و هر چیزّے که آیانی تها اِنت! 25تئو وت گۆن پاکێن روهئے اِلهاما چه مئے بُنپیرُک، وتی هِزمتکارێن داوودئے زبانا گوَشت:

27«په راستی، همے شهرا هیرودیس، پُنتیوس پیلاتوس، آ دگه درکئومێن مردم و بنی اِسراییلئے سجّهێن کئوم و کَبیله همدست بوتنت و تئیی پاکێن هِزمتکار ایسّائے هلاپا پاد آتکنت، هما ایسّا که تئو گۆن رۆگن پِر مُشگا په بادشاهیا گچێن کرتگ‌اَت. 28آیان گۆن وتی اے کارا، تئیی واک و واهگ که تئو چه پێشا گیشّێنتگ‌اَت، پوره و سَرجم کرت. 29او هُداوند! نون اِشانی پاتراپانی نێمگا بچار و وتی هِزمتکاران کُمک بکن تانکه تئیی هبران په مزنێن بهادُرّی و نتُرسی درشان بکننت. 30وتی پاکێن هِزمتکار ایسّائے ناما، په دْرهبکشی و مۆجزه و اَجَبَّتێن نشانیانی پَدّر کنگا، وتی دستا شهار دئے.»

31چه آیانی دْوایا رند، آ جاگه که اۆدا مُچّ اتنت لَرزت، سجّهێن چه پاکێن روها سررێچ بوتنت و هُدائے هبرِش په دِلێری درشان کرت.

32سجّهێن باورمند یکدل و یکجان اتنت، هچکَسا وتی مال و هستی تهنا وتیگَ نزانت و سجّهێن چیزّان شریکدار اتنت. 33 کاسِدان گۆن مزنێن واک و تاگتے په هُداوندێن ایسّائے جاه جنَگا گواهیَ دات و گۆن آ سجّهێنان هُدائے مزنێن رهمت گۆن اَت. 34چه آیان هچکَس مُهتاج نه‌اَت، چیا که هرکَسا لۆگ یا ڈگارے هست‌اَت بهاییَ کرت و 35زرّی کاسِدانی دێما اێرَ کرتنت. آیان اے زرّ په سجّهێنان، هرکَسئے گَرَز و زلورتانی سرا بهرَ کرتنت. 36‏-37ایسُّپ نامێن مردێا هم ڈگارے هست‌اَت، بهایی کرت، زَرّی آورت و کاسِدانا داتنت. آ کِبْرِسیے اَت و چه لاویانی کَبیلها اَت. کاسِدان آییئے نام بارنابا کرتگ‌اَت، بزان «دِلبڈّیئے§ چُکّ».