په هما سجّهێن درانڈێهێن مردمان که پُنتوس، گَلاتیَه، کاپادوکیَه، آسیا* و بیتینیَهئے دَمگان شِنگ و شانگ اَنت. هُدایا چه وتی پێشزانتی و گۆن وتی پَلگار کنۆکێن پاکێن روها، شمارا گچێن کرتگ تان ایسّا مَسیهئے پرمان‌بَرداریا بکنێت و هماییئے هۆن شمئے سرا پاشگ و دْرنزگ ببیت.

هُدائے رهمت و سُهل و آسودگی شمئے سرا گێش و گێشتر بات.

3مئے هُداوندێن ایسّا مَسیهئے هُداێن پتا ستا و سنا بات. چه وتی سررێچێن رهمتا و گۆن ایسّا مَسیهئے چه مُردگان زندگ بئیگا، هُدایا مارا نۆکسرا پێدا کرت تان مارا زندگێن اُمێتے برسیت. 4آییا په شما آسمانا میراسے اَمبار کرتگ که اے میراس هچبرَ نپوسّیت، گارَ نبیت و اَبدمان اِنت. 5شما هُدائے سرا باور کرتگ و هُدا هم گۆن وتی زۆر و واکا په هما رَکّێنگا شمئے نگهپانیا کنت که تئیار اِنت و آهری زمانگا پَدَّرَ بیت. 6اے شمئے شادمانی اِنت، تُرے شما انّون په دمانُکێا گرانێن وهد و چَکّاسان بگوازێنێت، 7تان شمئے باور سُهرئے پئیما ببیت که چه آسئے چَکّاسا گوَستگ و اے مُهر و مُهکمێن باور، که چه زئوال بئیۆکێن سُهر و تلاها باز گێشترَ کرزیت، ایسّا مَسیهئے زاهر بئیگئے وهدا ستا کنگ و ساڑایگ و اِزّت دئیگ ببیت. 8شما مَسیه هچبر ندیستگ، اَنگت آییا دۆستَ دارێت. انّون هم شمایی نگندێت، بله آییئے سرا باورۆ هست و هچ لبزے شمئے پرشئوکتێن وشّیا درشان کرتَ نکنت، 9چیا که وتی باور و ایمانئے مُرادا گِندگا اێت، بزان شمئے جانئے رَکّگ.

10پئیگمبران همے رَکّگئے بارئوا بازێن جُهلانکێن پَٹّ و پۆل کرتگ. آ پئیگمبران همے رهمتئے بارئوا پێشگۆیی کرتگ که شمارا رَسگی اَت. 11مَسیهئے روه چه آیانی زبانا هبر کنان و گوَشان بوتگ که مَسیها چۆنێن سکّی سگّگی اِنت و رندا آییا چۆنێن مزنێن شان و شئوکتے رسیت. گڑا، آ مُدام همے جُهدا بوتگ‌اَنت که بزاننت پاکێن روه کئیی بارئوا هبرا اِنت و اے کار کدێنَ بیت. 12په آیان پَدَّر بوتگ، هما وهدا که هبرا اتنت وتی هِزمتا نکنگا اتنت، شمئے هِزمتا کنگا اتنت. نون گۆن پاکێن روهئے زۆرا دگه مردمان اے وشّێن مستاگ په شما رسێنتگ، هما پاکێن روه که چه آسمانا دێم دئیگ بوتگ. په اے وشّێن مستاگئے زانگا پرێشتگ هم دلمانگ اَنت.

13وتی لانکا ببندێت و هُژّار ببێت. زِندا په شِهم و رَهداری† بگوازێنێت. وتی اُمێتا په هُدائے هما رهمتان ببندێت که ایسّا مَسیه وتی زاهر بئیگئے وهدا په شما رسێنیتِش. 14هبرزورێن چُکّانی پئیما ببێت. مئیلێت که شمئے زِند هما ڈئولا سِلّێن واهگانی دستا ببیت که شمئے نازانتیئے وهدا بوتگ. 15هما ڈئولا که شمئے گوانک جنۆک پاک اِنت، هر کارئے تها شما هم پاک ببێت. 16چیا که نبیسگ بوتگ: «من پاک آن و شما هم باید اِنت پاک ببێت.»‡ 17اگن شما هُدایا وتی پتَ گوَشێت، که آ هرکَسئے دادرسیا بے رو و ریا،§ آییئے کارانی سرا کنت، گڑا وتی درانڈهیئے وهد و پاسان په شرپ و اِزّت گۆن هُداتُرسی بگوازێنێت. 18شما زانێت که چه هما ناهودگێن زِندا که چه شمئے پت و پیرێنان شمارا رَستگ‌اَت، بها زورگ و رَکّێنگ بوتگێت، بله گۆن نُگره و سُهرا نه، که اَبدمان نه‌اَنت، 19گۆن هما بےائیب و بێکِچهێن گوَرانڈ، بزان مَسیهئے بێبهاێن هۆنا بها زورگ بوتگێت. 20 مَسیه چه دنیائے جۆڑ بئیگا پێسر گچێن کنگ بوتگ، بله اے گُڈّی رۆچان په شمئیگی آتک و پَدّر بوت. 21چه آییئے وَسیلها، شمارا هُدائے سرا باور هست، هما هُدائے سرا که مَسیهی چه مُردگان زِندگ کرت و شان و شئوکتی دات. پمێشکا، شما هُدائے سرا باورَ کنێت و چه هماییا اُمێتوار اێت.

22نون که شما گۆن راستیئے رَندگیریا وتا پاک و پَلگار کرتگ و گۆن یکدگرا پَدلێن مِهرئے واهند بوتگێت، گڑا په دل و سِتک گۆن یکدومیا مِهر بکنێت. 23چیا که شمارا نۆکێن زِند چه زئوال بئیۆکێن تُهما نرَستگ، چه زئوال نبئیۆکێن تُهما رَستگ، بزان چه هُدائے زندگ و اَبدمانێن گال و هبرا. 24پرچا که:

اے گال و هبر همِش اِنت که شمارا مستاگ دئیگ بوتگ.